Şahin, geleneksel kitle iletişim araçlarının hızla dönüşüm geçirdiğini ve yüz yüze iletişimin artık büyük ölçüde çevrimiçi mecralara taşındığını vurguladı. Dijital teknolojilerin zaman ve mekân kavramını fiilen ortadan kaldırdığını söyleyen Şahin, bu sürecin hayata yalnızca hız katmakla kalmadığını, insanlar arası iletişimin biçimini de kökten değiştirdiğini aktardı.

Sosyal medya platformlarının bu tablonun merkezinde yer aldığını belirten Şahin, görsel ve işitsel içeriklerin egemen olduğu bu mecraların bireylere haber alma, sosyalleşme ve eğlence açısından önemli olanaklar sunduğunu kabul etti. Ancak hemen ardından asıl kaygısını dile getirdi: Aşırı kullanım, beraberinde hem fiziksel hem de psikolojik sorunları getiriyor. Dikkat dağınıklığı, siber zorbalık ve sosyal izolasyon, bu bağımlılığın somut yansımaları olarak öne çıkıyor.

Şahin'in özellikle dikkat çektiği bir nokta da dilin ve algının uğradığı aşınmaydı. Günün büyük bölümünü kaplayan kısa ve görsel odaklı içerikler, kaydırmalı videolar ve emoji kullanımının yaygınlaşmasının yalnızca vakit çalmakla kalmadığını, insanın düşünme ve kavrama biçimini de şekillendirdiğini söyledi. Farkında olunsun ya da olunmasın, bu içerik tüketim alışkanlığının kaygıyı, stresi ve yalnızlık hissini artırırken dilde de belirgin bozulmalara zemin hazırladığını vurguladı.

Konuşmasını genel bir değerlendirmeyle noktalayan Şahin, dijitalleşmenin hız, verimlilik, küresel erişim, bilgiye kolay ulaşım ve maliyet tasarrufu gibi tartışmasız kazanımlar sunduğunu teslim etti. Ancak bu kazanımların, toplumun göz göre göre kabul ettiği bir risk paketiyle birlikte geldiğini de açıkça ortaya koydu. Teknoloji ile ilişkimizi bilinçli kurmak, bu yüzden artık bir tercih değil, bir zorunluluk.